राउटे र बन्जारा

(स्तम्भकार कुमार रुपाखेती)

जेनजी युवाहरूको आन्दोलनले पुराना नेताहरूको सोचमा परिवर्तन गर्न सन्देश दिएको थियो । तर केही घाक्कड नेताहरूले आफ्नो सोचमा परिवर्तनको सट्टा दल परिवर्तन गरेर जेनजी युवाहरूलाई झुक्याइदिए ।

दल परिवर्तन गर्ने अनि पुरानै रवैया देखाउने नेताको अवस्था “आफू ताक्छु मूढा, बन्चरो ताक्छ घुँडा” जस्तै गएको छ । यस्ता नेताहरूलाई गाउँघरमा घाट–घाटको पानी पिके आईल बा, सियार उहे हवे पोछवा रंगाइल बा अनि रावणको सय वटा टाउको झैँ मुकुण्डोधारी बहुरूपिया नामाकरण गरेको पाइन्छ ।

नेपालमा निर्वाचनमा उम्मेदवारहरूले अजिबोगरिब करतब पनि देखाउँछन् । उदाहरणका लागि, कांग्रेस,एमाले त्यागेर मधेसवादी दलका उम्मेदवार बनेकाहरू टोपी, दौरा, सुरुवालको सट्टा कुर्ता–पैजामा र घाँटीमा गम्छा झुण्ड्याएर भोट माग्दैछन् भने मधेस केन्द्रित दल त्यागेर कांग्रेस, कम्युनिस्टको खल्तीको उम्मेदवार बनेकाहरू सजधजका साथ सुकिलो, मुकिलो पाइन्ट,कमिजमा ठाँटिएर जय नेपाल, लाल सलाम भन्दै घरदैलोमा भोट माग्दैछन् ।

म भन्छु ए बाबा, पार्टी परिवर्तन गर्नेबित्तिकै पहिरन (पोशाक) परिवर्तन पनि जरूरी छ र ? रमाइलो यति मात्रै कहाँ हो र जय मधेस भन्नेले देबेस्वरमा लाल सलाम, जय नेपाल जप्नेहरूले कनिकुथी जय मधेस गुनगुनाएर नेपालका प्रसिद्ध हास्य कलाकार मह जोडी (मदनकृष्ण, हरिवंश आचार्य) लाई समेत फिक्का साबित गरेका छन् । उम्मेदवारहरूको यस्तो “गाईजात्रा” पहिले कहिल्यै देख्न पाइएन ।

यस पटक फागुवामा यस्ता नेताहरूको जगहसाइवाला कामको चुट्किला बनाइने, कार्टुन बनाएर प्रदर्शन गर्ने रचनाकार पनि सल्बलाइ सकेका छन् । यसपालि फागुवा, होलीमा खुबै जोगीरा सररर र … हेर्न, पेट मिची–मिची हाँस्न–हसाउन पाइन्छ रे । आन्दोलनबाट सरकार ढल्छ । हाम्रोमा त संसद नै ढल्यो । गजब होइन त यो ? अब निर्वाचनबाट पुनः संसद निर्माण गर्ने अनौठो खेल चालु छ ।

दल परिवर्तन गर्नेहरूको परिचय पनि बदलिएको छ । यस्ताहरूलाई पुराना र अनुभवी नेताको सट्टा “नवप्रवेशी” को तक्मा दिइएको छ । नयाँ दल, नवप्रवेशी र पुराना कार्यकर्ताबीच अनौठो तरिकाको “पानी बाराबार”को अवस्था पनि छ । त्यसो त नवप्रवेशीहरूको स्थायी ठेगाना हुँदैन । कहिले कता, कहिले कता,बेठेकानी हुन्छन् । घुमन्ते पारामा बाँच्छन्, फिरन्ते जीवन जिउँछन् ।

यस्ताहरूलाई नेपालीमा “राउटे” र हिन्दीमा “बन्जारा” भन्दा रहेछन । तर बिचरा राउटे र बन्जाराको घर नै हुँदैन, बेघर हुन्छन् । नेपालमा नेताहरू त घर भएर पनि बेघर बनेका छन्, निर्वासित छन् । यस्ताहरूलाई मतदाताहरूले भिरको गोरु झै राम राम भन्न विवश छन् । जसलाई हिन्दीमा “जैसन करनी, वैसन भरनी” भनिन्छ । नवप्रवेशीलाई भाग खोस्न आएको आरोप पनि छ ।

कतिपय नवप्रवेशीहरूको त पहिरन, भाषा, नारा सबै नयाँ । नेपालीमा “आफू जस्तै च्यापु” र भोजपुरीमा “नया नौ दिन, पुराना सौ दिन” भनिन्छ । वीरगञ्ज महानगरमा पनि यस्तै रमिता हेर्ने रमिते थुप्रै देखिए । जोर लगाके हैसा भन्ने गायब छन् । टिकट खोसिएपछि मुख फुलाएर बस्नेहरू समेत “मुहमे राम राम, बगलमे छुरा” अटेन्शन छन् ।

अल्लाह, अकबर, तेरो नाम सबको सन्नति दे भगवान । ले ले मजा, ले ले निर्वाचन के मजा ले ले । रावण पनि त भेष बदलेर सीताको अपहरण गर्न पुगेकै हो ।

“उठ जोगी, फटकार छाला, जता जाला उतै खाला” । यसलाई अर्थ्याउने जिम्मा अंकुश दैनिकका पाठकलाई दिए । अब कसैले पकेट भोटमा नजर नलाए हुन्छ । जेनजी आन्दोलनले राईछिया भयो पकेट भोट ।
धन्यवाद ।